Ineke van Faassen

Op een mooie lentedag....

2010-04-28T21:16:00.004+02:00

...gingen wij een eindje fietsen. Het weer was optimaal: zon, nauwelijks wind en een heerlijke temperatuur.
De tocht ging vanuit Meppel, via de Engelgaarde, langs de Wold-Aa naar Ansen. Daar langs de hei en door het bos naar de Krentebossen onder Dwingeloo en via de Honingvlaken over Wittelte naar het Brandeveen en het Booi's veentje.
Hier even gestopt en genoten van een kikker concert. Die groene jongens zijn weer uit de modder gekropen en genoten luidkeels van de zon op hun kop.
In het ven bloeide bijna het Waterdrieblad. Eenden mannen zwommen kwekkend en kwakend als jongens-onder-elkaar rond nu de vrouwen in blijde verwachting het nest warm houden.
Op het pad naast het ven schoot een Kleine Hagedis snel onder een vermolmde boomstam. Adders en Ringslangen lieten zich niet zien; waarschijnlijk was het al te heet.
Via Uffelte en Havelte weer op Meppel aan gefietst en de dag besloten met pizza en ijs. Wat een dag! Wat een lente!

Natuurexpeditie

2010-04-11T20:55:00.001+02:00

Weet je hoe je het weer kunt voorspellen, hoe je vuur moet maken als je geen lucifers hebt, brood moet bakken boven een vuurtje? Wel eens een hut gebouwd met takken of een brug over een slootje? Al deze activiteiten en nog meer waren te doen bij het Bezoekerscentrum Dwingelderveld.
Als vrijwilliger bemenste ik de post "vuur maken" En dat was leuk!!!
"Stel je leeft in de steentijd en je hebt de hele dag met je stam rondgetrokken om voedsel te verzamelen en te jagen. Nu heb je je kamp opgeslagen en wil iedereen eten; jij moet vuur maken." Hiermee begon ik soms als zich weer een nieuwe groep bij de post meldde. Ze kregen dan vuurstenen en de kinderen begonnen fanatiek te slaan om vonken te krijgen. Moeilijk hoor! En de rest werd ongedurig, riep "honger, honger". Als het echt was geweest had er soms niks anders opgezeten dan koude groenten en rauw vlees.
Ook als je nu rond zou trekken is het handig als je niet afhankelijk bent van aanstekers die leeg raken of lucifers die nat worden. De oplossing: een firestick. Metaal tegen metaal wil best vonken en met droog materiaal als uitgeplozen touw, het pluis van een rietsigaar of iets dergelijks kun je wel een leuk vuurtje aan de gang krijgen.
Dat werd dus fanatiek geprobeerd. Wie er fanatieker waren, de vaders of de zonen? Ze deden niet voor elkaar onder. De stug doorwerkende meisjes hadden soms het vuur eerder aan de gang :)
Al met al een geweldige dag voor veel gezinnen en voor ons vrijwilligers niet in de laatste plaats.

Publiciteit

2010-04-10T13:31:00.004+02:00

Soms krijg je in je leven zomaar cadeautjes. Onverwacht, als een knipoog en een aanmoediging. Soms als bevestiging: "hé je bent op de goede weg hoor!"
De laatste weken heb ik drie(!) van zulke cadeautjes gekregen.

Nu mijn bedrijf "Triangel coaching en loopbaanadvies" bedrijfsklaar is krijg ik achter elkaar gratis publiciteit. Een paar weken geleden een mail via mijn site van de eindredactrice van "Aan de hand" een christelijk blad over opvoeding. Of ze me mocht interviewen voor een artikel over keuzes maken. Daar zeg je geen nee tegen toch? Het artikel wordt gepubliceerd in het meinummer.
In het Paasnummer van het vrouwenblad Eva met als thema "de grote verandering" stond een halve pagina groot mijn email afgedrukt waarin ik mijn verhaal en het ontstaan van Triangel vertelde.
En deze week werd ik gebeld door Eelco Kuiken van de Meppeler Courant. Naar aanleiding van een door mij ingezonden persbericht wilde hij doorpraten over Triangel voor de rubriek "Kerk en Samenleving". Gisteren stond het artikel erin; een halve pagina met foto!

Zijn dat cadeautjes of niet? Toch is voor mij het belangrijkste dat ik ervaar dat ik in beeld ben bij de Gever. Hij moedigt mij aan om op de ingeslagen weg verder te gaan. Geweldig toch?

Zien en gezien worden; een gebedsreis

2010-04-04T19:27:00.004+02:00

Goede vrijdag, en gisteren kon je in de Kameel in Meppel een gebedsreis maken. Een tocht van reflectie op je leven gezien door de bril van het Woord van God, de bijbel. Initiatiefneemster en uitvoerder van dit project is Els Mussche. Zij leidt het gebedswerk Tefilla in Meppel.

De reis was erg indrukwekkend: Gods visie op ons mensen prachtig verbeeld in verschillende "haltes" door symboliek, muziek en teksten.

Een audiovisueel verslag:

Pasen

2010-04-04T19:10:00.008+02:00

Het was vanmorgen al vroeg dag. Als kerk zijn we de paasviering begonnen met samen te ontbijten. Ik hielp mee met de voorbereidingen.

Het was gezellig, het was lekker. Gemeente zijn in de betekenis van gemeenschap zijn, relatie hebben.

De kern van Pasen: door het offer van de Here Jezus hebben wij weer toegang tot God de Vader. De relatie is hersteld, de macht van zonde en dood is gebroken. Vergeving en verzoening zijn nu de basis van ons leven. Liefde, aanvaarding en vergeving is daarmee de basis van relaties geworden.

Na het eten - en het gezamenlijk opruimen - volgde een heerlijke aanbiddingsdienst en een woordverkondiging waarin werd stilgestaan bij de aanwezigheid van de levende Heer in ons leven. Immanuel, niet alleen met kerst, maar juist na pasen.

Wortelen

2010-03-30T20:28:00.002+02:00

Vandaag heb ik weer een trainingsdag gehad van Kracht en Balans. Ik volg deze creatieve loopbaantraining in het kader van mijn outplacement. Nu ik bijna uit dienst ben bij de WGV-oost en al mijn aandacht richt op Triangel, is het goed om nog beter de balans te vinden en te houden tussen gedrevenheid en rust, werk en privé.

We hadden het vandaag over belemmerende overtuigingen. Via verschillende oefeningen en opdrachten probeerden we daar zicht op te krijgen. Voor mij niet nieuw en al gauw werd me duidelijk dat er in de uithoekjes van mijn hart en van mijn denken nog restjes " ik moet alles verdienen" zich schuilhouden.

Tegelijkertijd zag ik (letterlijk tijdens een wandeling in het bos) hoe een andere, levensbrengende overtuiging, nu heel diep geworteld is in mijn leven. Het afgelopen jaar is die overtuiging diep ingegroeid in mijn geest, mijn ziel en mijn lichaam. Ik ervaar vrijheid, kracht, energie. Die wortel?

"Ik ben een geliefd kind van God. Al het zijne is het mijne. Hij geeft mij alles wat ik nodig heb, zelfs meer dan dat, in Jezus Christus. Ik mag gewoon zijn wie ik ben!"

Ik kan nu, met volle overtuiging zeggen:

"Ik loof U voor het onzaglijke wonder van mijn bestaan, wonderbaarlijk is wat U gemaakt hebt. Ik weet het, tot in het diepst van mijn ziel"

Dagelijkse omgang met Jezus de Rots, houdt die overtuiging op zijn plaats. Zware omstandigheden drijven hem alleen maar dieper de grond in.

Afscheid

2010-03-09T16:54:00.003+01:00

Vandaag heb ik afscheid genomen van mijn collega's bij de Werkgeversvereniging Zorg en Welzijn Oost Nederland. Dat zorgt voor gemengde gevoelens: iets afsluiten, iets nieuws beginnen. Je laat achter en je ontvangt iets nieuws.
Wat ik voor hen heb achter gelaten is het fotodrieluik "Slakkengang" De foto's maken deel uit van een serie die ik afgelopen najaar gemaakt heb van een slak die opeens op een pannendeksel op mijn aanrecht zat. Met volharding ging hij op weg naar de voor hem meer natuurlijkere en voedselrijke omgeving van de appel die er ook lag.
Voor mij een prachtig beeld van mijn proces van de afgelopen tijd.

1. Confrontatie 3. Overgang 5. Bestemming

Aaah.....lente!

2010-03-07T20:17:00.002+01:00

De zon piept door de gordijnen. Als ik het warme bed verruil voor de toch wel erg koude vloer en naar buiten kijk is de lucht strak blauw. De vogels zijn al druk in de weer en lokken ons naar buiten.
Fietsen, genieten, je longen vullen met de frisse lucht, je gedachten laten vervliegen op het lichte briesje. Aaah...lente!
Langs de IJssel gaat de tocht, over de dijk tussen Veessen en Terwolde; dan door het boerenland weer terug. De winter-IJssel: ruimte nemend tot het uiterste, ruimte biedend aan allerlei watervogels, al wel met de lente in hun kop. De bomen nog kaal, wachtend tot de eigen sappen gaan stromen. Aan hun voeten hun evenbeeld.
Zo een zondag beleven is aanbidding ademen, de Schepper eren.

Mijn site is in de lucht!

2010-02-16T20:20:00.002+01:00

Het is zover: de site van Triangel coaching en loopbaanadvies is in de lucht!

Een mijlpaal. Het voelt als een soort geboorte. Net alsof mijn bedrijf nu echt bestaat.

Het is nog een groeidocument, maar de basis staat.

Let it snow, let it snow, let it snow!

2009-12-17T14:31:00.003+01:00

Als liedjes gebeden waren dan waren die nu verhoord.

Meppel is gehuld in een dikke sneeuwjas. En nu veel mensen het nog geen mooi weer vinden was er vanmorgen alle gelegenheid om de sneeuw vast te leggen zonder al te veel "storende elementen"

Verstoring of verrassing?

2009-12-16T19:28:00.006+01:00

Afgelopen zondagmiddag ben ik halverwege de middag een eindje gaan fietsen. Het was lekker fris weer, de zon scheen en ik was toe aan wat beweging.
Ik fietste het mij bekende en ook dierbare rondje over de Reggersweg, Lankhorsterweg, Dickninge en dan over de Schiphorsterweg terug. Zoals altijd nam ik mijn camara mee; je weet maar nooit. De lage winterzon kan mooie plaatjes tevoorschijn toveren.
Direct bij het viaduct over de Hoogeveense vaart was het al raak: de lage zon scheen over de volle lengte van de vaart, verlichtte de rietzomen tot goud. Het was windstil dus het water, vlak als een spiegel, verdubbelde dit beeld. Prachtig! Snel mijn camera gepakt ingesteld en... batterijen leeg. Dom, had ik natuurlijk even moeten controleren. Maar een reserveset heb ik altijd bij me, dus verwisselen die boel. Ik ben hier bijna meer klaar als ik getuf hoor: wa!!!! een bootje dat de mooie vlakke spiegel kapotbreekt. Ik heb nog net tijd om opnieuw in te stellen en van het nog niet verstoorde deel een foto te maken. Onvoldoende tijd om polarfilter goed in te stellen, goed te kaderen, etc.
"Wat een verstoring" is mijn eerste reactie. Bah! Dan zie ik hoe het bootje een hekgolf maakt die prachtig in perspectief met de kant van de vaart loopt. En ik zie dat de terugkaatsende golven met de heengaande een prachtig patroon vormen, geaccentueerd door het filter voor mijn lens. Dus maak ik toch nog een paar extra foto's.
Dan realiseer ik me dat dit een beeld is van hoe het in ons leven vaak gaat, hoe het vorige week in mijn leven ging. Wij maken plannen, hebben een perfect beeld voor ogen en dan opeens gebeurt er iets waar we helemaal niet op gerekend hebben. We balen, zijn even in verwarring, doen gauw nog even iets om "ons beeld" te redden, en ontdekken vaak later pas dat het eigenlijk juist heel mooi was wat er gebeurde, heel verrassend. Iets wat misschien wel en nieuwe kans blijkt te zijn.
Dat laatste zie ik nu nog niet concreet, maar ik merk wel dat ik rust heb en vertrouwen. Wij zijn namelijk gezegende mensen en gezegend wil zeggen verbonden aan de Gever van die zegen en niet een speelbal van omstandigheden

Herfst: voorbereiding op een nieuwe fase

2009-11-20T19:07:00.005+01:00

De vorige keer schreef ik over wandelen in geloof. Niet alles zien en toch verder gaan,.... in vertrouwen. Dat heb ik gedaan en in dat vertrouwen heb ik de volgende stappen gezet. Dingen toegegeven aan mezelf, ze benoemd naar mijn familie en op mijn werk. En wanneer je iets uitspreekt wordt het werkelijkheid; je kunt er niet meer omheen.
En ik heb de opluchting ervaren, de aanmoediging van Vader gehoord om door te gaan en een nieuwe stroom van energie gevoeld. Die heb ik omgezet in daden. De visite kaartjes voor mijn eigen coachingsbureau zijn klaar en sinds vanmiddag bestaat het officieel: Triangel coaching en loopbaanadvies. Binnenkort begin ik met Triangel bekend te maken.
Het verlangen om mensen te ondersteunen in hun zoektocht naar wie ze zijn, wat ze kunnen en willen in hun werk, in hun leven en hoe ze dit kunnen realiseren is langzaam gegroeid. God de Schepper heeft ons zo mooi gemaakt en toegrust, met voor ieder van ons een specifieke plek in gedachten. Wat een voorrecht om die mee te helpen ontdekken! De wens dit vanuit een eigen onderneming te doen is langzaam gerijpt; een proces dat veel heeft gekost, maar nog meer heeft opgeleverd.
Ik ben mijn horizon aan het verkennen. Een van de dingen die ik gedaan heb is een introductieworkshop wandelcoaching volgen. En dat was geweldig. Zo sprekend!
Wij zijn deel van de schepping - zoals psalm 8 zegt: "bijna goddelijk gemaakt, met heerlijkheid en luister gekroond" de afdruk van God zelf dus. Behalve dat wij een verantwoordelijkheid hebben gekregen om rentmeesters van die schepping te zijn, laat de schepping ons ook dingen zien, werkt ze als een spiegel voor ons.
We zien nu dat het herfst is: de bomen laten hun blad vallen. Zijn die bomen nu helemaal gefocusd op dat loslaten? Nee! Een boom laat los om zich voor te bereiden op de fase die komt. Er gaat eerst nog een winter overheen, maar dan! De knoppen zwellen en het leven barst opnieuw met al zijn kleur en pracht uit, de bloemen worden vruchten, de boom dient tot voedsel, tot schuilplaats en vermeerdert zich. En in die winter?
Mijn nicht Ingrid (zelf coach en trainer) schreef het heel mooi: "na iedere doorlopen cyclus wordt de stam en worden de takken dikker, sterker, steviger, zijn de wortels steviger en dieper verankert en zullen we de eventuele stormen steeds beter kunnen doorstaan!"

Het afgevallen blad is ook niet waardeloos trouwens. Het volgende gedicht schreef ik een aantal jaren geleden:

Herfstblad

Afgewaaid,
niet langer verbonden
met de bron.
Het leven brengend groen
verdwenen.
Geel en rood vlammend;
met geen ander doel
dan in schoonheid te vergaan
en een te worden
met de aarde.
Zo opnieuw
bron
te zijn
van leven.

Zo mogen we in de seizoenen van de schepping de seizoenen in ons leven zien; een wetmatigheid die God geschapen heeft. En Gods wetten zijn altijd gericht op zegen!

Grijs, grauw,.... of toch niet?

2009-11-10T20:43:00.008+01:00

De afgelopen week was niet zo geweldig: een serieuse dip. Weinig energie, emotioneel nogal op de wip en niet echt blij. Mist in mijn hoofd.
Een weekendje naar de caravan in Wateren en mooie fietstochten daar brachten niet de gewenste ontspanning. En het leek wel of het weer met me mee deed: de eerste dag was wel mooi, maar daarna was het regenachtig en erg mistig. Toch er op uit gegaan met mijn camara. En vooral de mist zorgt dan voor mooie beelden. Achtergrond verdwijnt en door het bijzondere licht worden vormen silhouetten, kleuren zacht en verandert je zicht op de wereld om je heen. Je ziet alleen wat dichtbij is.
Dat voelt als beperkt, je wilt vooruit kunnen kijken, en dat kan niet. Dat is hoe ik momenteel mijn toekomst zie: ik heb beperkt zicht, ondanks dat ik weet dat de toekomst mooi en goed is. Ik zie het alleen nu niet zo scherp, ik zou zo graag meer zien, zeker weten dat ik nog op de goede weg zit.
Nu komt het aan op vertrouwen, op de ervaring dat als ik doorga op de ingeslagen weg, ik er wel kom en weer zicht krijg. De mist trekt een keer op. En ik heb de belofte van Vader: "Ik koester gedachten van heil over je om je een hoopvolle toekomst te geven" En dat onderstreepte Hij nog even deze week: ik kreeg nog een kadootje voor mijn verjaardag van Bram, een jongen van 13. Hij wist heel zeker dat hij juist dit voor mij moest kopen. Het was een set kaartjes, met foto's van mijn geliefde bergen en bemoedigende bijbelteksten rond het thema: "wandelen in geloof". Zo, dat kwam aan!
Geloof, dat heb ik erg nodig en ik vind het moeilijk op dit moment. Maar ik ga verder, stap voor stap, en ik weet: die mist trekt op.
Dank U Vader, dank je Bram.

Herfstkleuren

2009-11-01T19:53:00.003+01:00

Gisteren ben ik naar onze stacaravan in Wateren gegaan en heb een fietstocht gemaakt door de bossen richting Appelscha.
Wat een fantastische kleuren! Alsof je door gouden tunnels rijdt. En soms zo maar langes het pad de prachtigste paddenstoelen. Wat is de schepping toch prachtig! En wat is de Schepper dan geweldig dat Hij zo iets groots bedacht en gemaakt heeft!

Daar ben ik weer!

2009-11-01T17:20:00.008+01:00

Het is intussen al meer dan een jaar geleden sinds ik een bericht heb gepubliceerd. Niet dat er intussen niets gebeurd is dat het vermelden waard was. Integendeel: de periode die achter me ligt is erg enerverend geweest in alle opzichten. Ik heb hoogtepunten beleefd en dieptepunten. Hoogetepunten: de geboorte van een kleindochter,Tirsa, intense geloofservaringen, het afronden van mijn basisopleiding tot coach, zicht krijgen op wie ik echt ben en wat mijn toekomst, mijn bestemming is, fijne vakanties in prachtige gebieden,en last but not least het kopen van een stacaravan op een prachtig plekje midden tussen de natuurgebieden.
De dieptepunten: zo overbelast zijn dat ik burn-out verschijnselen kreeg; de weg terug was zwaar, maar heel erg de moeite waard, ondanks vaak intens verdriet en soms zelfs wanhoop.
In deze tijd heb ik zo de liefde van God de Vader leren kennen, zo de liefde van de mensen om mij heen ervaren! Zonder hen was ik niet tot herstel gekomen in die mate waarin ik nu hersteld ben. Ook de therapie die ik gevolgd heb is van grote betekenis geweest: alles wat boven kwam aan emotie en gevoel - en dat was veel! - heb ik aan God de Vader kunnen geven en kunnen verwerken.
Nu ben ik al een eind op de weg terug en ik geniet erg van wat het leven mij allemaal geeft.
Vorige week heb ik een mijlpaal bereikt: ik ben 50 geworden! Het jubeljaar - het jaar waarin de akker van mijn leven braak gelegen heeft, en waarin ik werkelijk bevrijding van de slavernij van goedkeuring en prestatie heb ervaren - is hiermee afgesloten. Ik ben klaar voor een nieuwe periode. Een tijd van zaaien, groeien, vruchtdragen en oogsten. Eén van de dingen waar ik mee bezig ben is het opzetten van een eigen praktijk voor coaching en loopbaanadvies: "Triangel coaching en loopbaanadvies". De voorbereidingen zijn in volle gang.
Via mijn blog wil ik jullie daar deelgenoot van laten zijn. Mijn streven is om elke week iets te delen wat mij raakt, wat ik beleefd of gefotografeerd heb. Ik hoop dat jullie hier van meegenieten.

Chocoladetoetje

2008-07-08T20:17:00.004+02:00

De 1- jarige Nathan geniet met volle teugen van een bonbon op zijn verjaardagsfeestje

??????????????

2008-06-22T19:48:00.003+02:00

Dit is naar mijn mening een foto die van alles bij mensen kan oproepen. Wat roept het bij jou op?

Voorproefje

2008-06-22T19:36:00.004+02:00

We zijn intussen al weer een week thuis. De foto's van de vakantie zijn van de laptop overgezet op mijn eigen pc.
Natuurlijk zal ik jullie verslag doen in woord en beeld van onze vakantie.
Maar er zijn van die foto's die je direct bijzonder vindt en die eigenlijk niet passen tussen de staandaard vakantiekieken. Ik heb er twee zo.
Een ervan laat ik je hier zien, de ander krijgt een aparte post hierna.

Onderstaande foto is gemaakt in de ijsgrotten van Werfen in Oostenrijk. Ik kon het plaatje niet weerstaan ondanks het officiele verbod om foto's te maken. De gids spreekt hier het engelstalige deel van de groep toe. Wij hadden zijn praatje al gehad en waren al een eindje verder gelopen en stonden hoger.

Bad

2008-03-28T22:27:00.005+01:00

De laatste maanden is Harrie in al zijn vrije uurtjes druk, druk, druk.
Nu alle kids de deur uit zijn hebben we alle ruimte voor onszelf en richten we het stukje bij beetje in zoals we dat graag willen. Een badkamer met een 'bad met bubbels"was een van de wensen. en die komt er nu dus; vandaar die drukte.
Na veel sloopwerk en veel tijdrovende klussen die voor de leek onzichtbaar resultaat hebben, begint het de laatste week toch op een heuse badkamer te lijken: de wanden en de vloer zijn intussen betegeld.

Vanmorgen heeft Harrie met hulp van zoon Daniel het bad naar boven getild, om vervolgens toch even een voorproefje te nemen van het genot dat hem te wachten staat......... imagine all the bubbles.

Steenmarter

2008-03-28T18:53:00.005+01:00

Mijn vader vond gisteren op een van zijn zwerftochten een dode Steenmarter. Een Steenmarter is een van de roofdieren die in Nederland voorkomen. Samen met o.a. de zeldzamere Boommarter en de Das vormt hij de familie van de marterachtigen.
De Steenmarter rukt langzamerhand vanuit het oosten van het land op naar andere streken. Steenmarters verblijven graag op zolders, in schuurtjes, en kunnen daar een flinke rotzooi maken. Ze zijn vooral berucht om hun voorliefde voor het slapen onder de motorkap van auto's, waar ze zich dan ook gelijk maar vermaken met de bedrading. Het gevolg laat zich raden.
Oorspronkelijk is de Steenmarter een bewoner van wat meer bergachtiger gebieden.
Onze eerste echte kennismaking met dit dier was in de Franse Alpen. Op een van onze wandelingen zaten we even uit te rusten bij een paar vervallen schuren toen Harrie het gevoel kreeg bekeken te worden. Dat klopte: uit het dakraampje van de schuur schuin achter ons stak een nieuwsgierige Steenmarter zijn kop naar buiten en bestudeerde ons uitvoerig.

Voor deze Steenmarter is er helaas niets meer te zien. Voor ons een kans om hem juist eens goed te bekijken. Het opvallendste verschil met zijn familielid de Boommarter is de vlek op zijn borst. bij de Steenmarter is deze wit en loopt door tot op beide poten, bij de Boommarter is hij lichtgeel en blijft beperkt tot de borst.

Hoewel wat moeilijk te zien kun je je bij deze close-up wel voorstellen dat een bakje sla niet echt zijn lievelings kostje is. De Steenmarter is zo als al gezegd een roofdier en eet dus graag dierlijke kost. Eieren roven ( of jonge vogeltjes) doet hij maar al te graag. Een ei neemt hij mee in zijn bek en klimt met zijn sterke en scherpe klauwen zo langs een boomstam omhoog of omlaag.

Pasen in het wit.

2008-03-24T17:44:00.006+01:00

Van Kerst tot Pasen is een hele tijd. Een tijd waarin ik niets van me heb laten horen.
Niet dat er niets gebeurt is, het is alleen niet direct voor iedereen zichtbaar en moeilijk in woorden te vangen. Noem het maar een innerlijke reis, waarin veel oude plaatsen bezocht zijn en nieuwe ontdekt.
Pasen heeft ook alles te maken met iets nieuws: we vieren dat Jezus als eerste mens opstond uit de dood en daarmee voorgoed afrekende met de macht van de zonde. Zonde die scheiding bracht tussen God en mensen, een kloof die niet te overbruggen viel door goede werken of anderszins vreselijk je best te doen. Alleen Hij, de Zoon van God kon dit volbrengen. Door Zijn offer kunnen wij vrij van de macht van zonde, helemaal schoon, tot God de Vader komen. Lees het maar na in de bijbel: het Evangelie van Johannes vertelt heel mooi waarom Jezus naar de aarde kwam, hoe Hij onder ons leefde en wat Hij tot stand bracht.

Wit is voor ons een kleur van reinheid, van schoon gewassen zijn. Is het dan niet veel mooier om als symboliek van waar Pasen voor staat een witte Pasen te hebben dan een witte kerst? Misschien heeft God dat ook wel bedacht en liet Hij ons in Nederland dat eens zien. Humor, een knipoog van God.

Voor mij een heerlijke gelegenheid om na lange tijd weer eens de wandelschoenen en het fototoestel te pakken en er op uit te trekken.
We hebben een prachtige wandeling gemaakt in het Reestdal. De route kun je downloaden via de site van het Drentse Landschap.

Beste wensen....

2008-01-01T11:10:00.001+01:00

Knieperties en oliebollen

2007-12-31T12:33:00.000+01:00

Ondanks dat we dit jaar met z'n tweeën zijn, Harrie in de nachtdienst zit, we het oudejaar bij vrienden uitzitten, nog koekjes over hebben van de kerst en eigenlijk al te veel lekkers hebben gehad kan ik het toch niet laten: zonet heb ik beslag gemaakt voor Knieperties en oliebollen.

Oliebollen is natuurlijk een nationaal bekend verhaal. Knieperties niet: deze traditie beperkt zich tot het noorden en het oosten van het land, het Saksische deel zullen we maar zeggen.
Het oudst geschreven recept stamt uit 1767 en komt uit Norg. De ingrediënten die toen gebruikt werden leveren een baksel op dat mijlenver afstaat van het lichte, luxe Kniepertie dat wij kennen. Roggemeel, weitemeel ( boekweit), honing, donkere stroop en bruine suiker, boter en gemalen anijs vormden toen samen het deeg. Toevoeging van anijs verraadt gelijk iets van de gedachten achter dit traditionele baksel. Het is een van de kruiden waaraan magische krachten werden toegedicht, die de boze machten op een afstand zouden houden.
Uit bovenstaande ingrediënten kun je ook afleiden dat het hier om een deeg gaat waarvan balletjes werden gevormd die tussen twee ijzers plat geknepen werden en in/ boven het uur gaar gebakken. Nog steeds zijn er verschillen tussen de recepten en werkwijze in de verschillende delen van Groningen, Drenthe en Salland/Twente: zo worden er in midden Drenthe Knieperties gemaakt van deeg balletjes, terwijl in Zuid-west Drenthe dik-vloeibaar beslag wordt gebruikt. Ook binnen deze subregio's verschillen de recepten nog weer van dorp tot dorp en kennen families eigen variaties hierop. Recepten worden van moeder op dochter doorgegeven. Ik gebruik altijd het recept van mijn oma. Dit recept is representatief voor Zuid-west Drenthe. Het wordt als volgt gemaakt:
smelt 200 gram boter en klop hier 2 eieren door. Meng hier vervolgens 400 gram suiker en twee zakjes vanillesuiker door. Dit weer goed mengen met 1 pond ( 500 gr) bloem en met lauw water verdunnen tot het dik vloeibaar is. Dit enkele uren laten staan. Het dikt nog wat in door het staan, dus voor je gaat bakken controleren en op dikte brengen met water. Nooit melk gebruiken! Hierdoor gaat het beslag plakken en krijg je geen knapperige Knieperties, maar wel een smeerboel en een hoop frustratie.

Het bakken gebeurt in een Kniepertiesiezer (Knijpertjes ijzer): je schept een dessertlepel beslag in het ijzer knijpt het dicht en wacht tot er geen stoom meer af komt. Het resultaat een dun wafeltje. Dit kun je als het net uit het ijzer komt nog oprollen als je wilt. Hierdoor ontstaan de zgn. nieuwjaarsrolletjes. Deze symboliseren het nieuwe, nog "opgerolde" jaar; alles ligt nog verborgen. Het platte Kniepertie staat voor het al verstreken, uitgerolde jaar; je kunt het hele jaar overzien.
Hoe je ze ook maakt en eet: eet smakelijk!

Panorama Duurse Waarden

2007-12-28T19:11:00.000+01:00

Kerstkoekje

2007-12-25T23:11:00.000+01:00

Vandaag waren alle kinderen thuis. Met elkaar hebben we ee nengelse tea in elkaar gedraaid - en verorberd natuurlijk-. Omdat Nathan intussen een half jaar is mocht ook hij een koekje: zijn eerste. Dat smaakte prima!

Winterwonderland

2007-12-22T17:21:00.000+01:00

Rijp toverde ons landje om tot een winterwonderland. Onderstaande foto's zijn genomen bij Reggers aan de Reest bij Meppel, en rond IJhorst.

Afscheid van een collega

2007-12-14T21:31:00.000+01:00

Een van mijn collega's heeft afscheid genomen. We hebben dit in stijl gedaan: eerst gewandeld met elkaar in het Reestdal, daarna een lekkere Christmas tea genuttigd bij Teatime in Zuidwolde.

Naar de orchideeënhoeve

2007-12-10T17:35:00.000+01:00

28 november is mijn moeder 74 jaar geworden. Een gezegende leeftijd, al zal ze dat niet altijd zo gevoeld hebben het afgelopen jaar. Door ziekte en ongelukjes zat ze regelmatig aan huis gekluisterd. Reden genoeg dus om haar als cadeau mee uit te nemen nu dat weer kan.
We hebben een bezoek gebracht aan de Orchideeënhoeve in Luttelgeest. Behalve de tropische tuinen was er ook een kerstmarkt te bezichtigen. Goed voor een gezellig middagje uit, waar mijn moeder met volle teugen van heeft genoten. Hieronder en korte foto-impressie.

Hop paardje hop

2007-12-06T19:54:00.000+01:00

Nathan voor het eerst op het hobbelpaard dat hij bij zijn geboorte van ons heeft gekregen.
Meer foto's op: http://nathan.fam-neuteboom.nl

Mooi hè?

2007-11-18T22:33:00.000+01:00

Vandaag genoten van een bezoekje aan Jochebed, Hizkia en Nathan. Met Jo en Nathan even de hei opgeweest.

Regenboog

2007-11-11T22:40:00.000+01:00

"Deze belofte doe ik jullie: nooit weer zal alles wat leeft door het water van een vloed worden uitgeroeid, nooit weer zal er een zondvloed komen om de aarde te vernietigen."En dit", zei God,"zal voor alle komende generaties het teken zijn van het verbond tussen mij en jullie. Ik plaats mijn boog in de wolken; die zal het teken zijn van het verbond tussen mij en de aarde. Wanneer ik de wolken samendrijf boven de aarde en in die wolken de boog zichtbaar wordt, zal ik denken aan mijn verbond met jullie en met al wat leeft, en nooit weer zal het water aanzwellen tot een vloed die alles en iedereen vernietigt.........." Bijbel (NBV), Genesis 9: 11-15

Wolken, lucht en winden.

2007-11-11T22:06:00.000+01:00

Onstuimig weer is het de laatste dagen.En dat levert fantastische wolken luchten op, fraai licht als de zon tussen de buien door tevoorschijn komt.
Ik hul me in regenbroek en wind- en waterdicht jack en stap op de fiets. De Noord-West Hoek lokt. Ik zie wel hoever ik kom; de wind is pittig, zeker als er een bui aan komt.
Het gaat eerst richting Nijeveen, na een klein eindje sla ik linksaf de Matenweg op. Boven Koldeveen hangt een bui. Een stoppelveld met gele maisstoppels vormt een mooi contrast met de donkere grijsblauwe lucht. Verderop als ik inmiddels op de Middenweg fiets, barst de bui los. Het kost moeite op de fiets te blijven en de regen slaat dwars door mijn regenbroek heen. Een enkele onweersslag laat zich horen en bliksem flitst door de lucht. Later hoor ik dat omstreeks die tijd een geweldige hagelbui voor flinke ongelukken heeft gezorgd bij Spier.
Als het bijna droog is kijk ik om. Het is adembenemend: een regenboog die in volle glorie aan de lucht staat. Een gigantische boog die aan beide kanten zichtbaar de aarde raakt. De kleuren bijna onecht, zo sterk is het contrast. Haastig zet ik de fiets aan de kant en begin te fotograferen. Dit bijzondere licht duurt immers vaak maar kort.
Als de boog verbleekt is fiets ik verder en loop een eindje de rode wandelroute bij het Kierse Wiede op. Ik hoop op nog een regenboog, nu boven het water. Die is er niet, maar het landschap is geweldig: goudgeel riet tegen blauw water, een blauwe lucht met witte wolken en een flard van een bui die alweer op komt zetten. Nog een laatste shot als de zon bijna schuil gaat achter de wolken en dan loop ik terug naar mijn fiets om de laatste kilometers naar Meppel weg te trappen.

Winter in de herfst

2007-10-24T17:34:00.000+02:00

Al lang was het een wens van ons de bergen eens in de herfst te zien. Dit jaar was de gelegenheid er om naar Oostenrijk te gaan in oktober. We hebben een appartementje gehuurd in Filzmoos, zo'n 60 km ten zuidoosten van Salzburg.
Onderweg hebben we genoten van de prachtige herfstkleuren op de hellingen in Duitsland en Oostenrijk. Het weer was stralend: zonnig een blauwe lucht. Dat was het nog steeds toen we aankwamen en 's middags direct op verkenning gingen. De volgende dag begon het weer om te slaan en toen we de derde dag 's ochtens uit het raam keken was het wit. Het was begonnen te sneeuwen en dat is het blijven doen tot en met onze laatste dag een week na aankomst. Wat een cadeau. Het landschap werd sprookjesachtig. We konden minder wandelen dan we eigenlijk wilden: er lag zo'n 30-40 cm sneeuw en de wandelpaden waren volgesneeuwd. Maar de doorgaande wegen en de weg naar de Oberhofalm werden schoongehouden. Daar zijn we dus 2x naar toe gelopen. Het was geweldig.

Vanaf het wandelpad naar de Moosalm heb je een prachtig gezicht op Filzmoos en de Bisschofsmütze, de "huisberg"en onderdeel van het Dachsteinmassief. De herfstkleuren zijn overal geweldig.

En opeens is alles wit.

Een wandeling naar de Oberhofalm is een ware belevenis. Het landschap is veranderd in een winterwonderland.

Het sneeuwdek is duidelijk vel dikker dan 2 dagen geleden. Op de hekken van de stuw maakt de sneeuw een prachtig patroon.

In de "stube" van de Oberhofalm was het heerlijk warm door een grote tegelkachel. De tegels houden de warmte lang vast en geven die geleidelijk af aan de omgeving. De tegels zijn om die reden zo vorm gegeven dat hun opppervlak zo groot mogelijk is; hier zijn ze hol. Een leuk weetje: ons woord "kachel" komt van het duitse "kacheln" een werkwoord dat tegelzetten betekent.

Als we teruglopen komt de zon tevoorschijn tussen de wolken en zet de gouden lariksen in een warme gloed. Het effect is prookjesachtig.

Bijna terug in het dorp. De late middagzon tekent bergen en huizen met een gouden randje.

Herfstimpressies

2007-10-14T17:53:00.000+02:00

De herfst heeft verschillende gezichten: paddenstoelen, kleurende bladeren, ochtendnevel.
Als je er op uit gaat is er heel dichtbij vaak van alles te beleven.

Deze foto's zijn genomen langs de Rechterenweg.

Een geschenk van God...

2007-09-22T20:40:00.000+02:00

Vandaag is Nathan opgedragen aan God. De dienst vond plaats in de Jona gemeente in Ede. Het was een feest voor ons om hier als ( groot)ouders bij aanwezig te zijn.
Helemaal te gek werd het toen ik naast mij opeens hoorde: "de geschiedenis gaat gewoon door hè tante Ineke?" Toen ik omkeek herkende ik in eerste instantie de jonge vrouw niet die mij aansprak. Geen wonder het was 27 jaar geleden dat ik haar voor het laatst had gezien. Zij en haar tweelingbroer waren toen kleuters. Het was Nathalie van Wijhe, dochter van onze toenmalige jeugdleider Henk en zijn vrouw Hilje. Haar broer David bleek er ook te zijn. Beiden zijn lid van de Jona gemeente. Geweldig verleden en heden op zo'n manier bij elkaar komen. Deze dag was er een met een gouden randje, een echt cadeau.

Logeren bij oma is......

2007-09-15T19:40:00.000+02:00

...een pyamapicknick houden....

...jam koken en samen de lepel aflikken....

...een knikkerbaan bouwen....

...een ijsje eten bij Toscane...

De leeftijd van de zeer sterken....

2007-09-09T19:56:00.000+02:00

In die categorie kun je mijn vader wel plaatsen: vandaag is hij 82 geworden. En hoe kun je zijn verjaardag beter vieren dan op die dag een wandeling te maken in één van zijn favoriete natuurgebieden?
Harrie en ik zijn dus voordat we aanschoven voor thee met gebak naar Doosjen bij Wanneperveen geweest en hebben daar de 4 km wandeling gelopen. Het weer was lekker en de wolkenluchten boeiend. See for yourself...

De veenlandschappen in de Wieden zijn geweldig, vooral als het weer wat wisselvallig is en de luchten grillig. Terecht dat er plannen zijn om dit samen te trekken met de Weerribben tot één Nationaal Park.

Maar niet alleen het landschap, ook de planten en dieren die hier leven zijn het bekijken meer dan waard:

vakantie-impressies[5]

2007-09-08T16:14:00.000+02:00

De eerste echte dagwandeling gaat naar een waterval aan het eind van het dal van de Mostnica. Bij de parkeerplaats vinden we niet direct het wandelpad en volgen dus de halfverharde, bredere weg naar boven maar. Dat blijkt achteraf maar goed ook, want de route aan de andere kant kent zoveel mooie plekjes dat we door het vele fotograferen misschien niet eens bij ons doel waren aangekomen.

De Mostnica stroomt soms door smalle diepe kloven zo'n 20 meter beneden het pad....

...dan weer kun je op de grillig uitgeslepen rotsen dicht bij het water komen. Via verschillende watervalletjes en stroomversnellingen baant de rivier zich een weg door de rotsen.

Lang blijven we aan de oevers van al dit moois genieten tot een donkere lucht en dreigend gerommel in de verte ons terug naar de auto drijven. Net op tijd zijn we terug op de camping. Als we aankomen om half 6 begint het te regenen en te onweren. Het onweert aan een stuk door tot de volgende ochtend vroeg en de regen blijft gieten tot de middag van de volgende dag. Slapen als je het gevoel hebt in een drumstel te liggen lukt niet zo die nacht.

Abraham op de loop.

2007-09-02T16:13:00.000+02:00

Vandaag heeft Abraham in zijn gloednieuwe shirt de eerste kilometers weer afgelegd.

Vakantie-impressies[4]

2007-09-02T14:49:00.000+02:00

Na 2 dagen Salzburg en geen duidelijkheid over de oorzaak van de problemen met de auto hebben we het besluit genomen toch door te reizen naar Slovenië en daar op de eerste camping bij Bohinska Bistrica te blijven.
We wisten ons beschermd door de Here God en door het gebed van onze mede gemeenteleden van Rafaelgemeente Sion in Meppel.
Het was warm, het was druk op de weg en we hebben ruime tijd in de file gestaan voor de Tauerntunnel en later bij wegwerkzaamheden. De motor is geen enkele keer afgeslagen en de auto is na onze pauzes elke keer weer gestart.
Na toch wel een spannende reisdag kwamen we aan op camping Danica. Daar kregen we een heerlijk plekje in de schaduw van een paar bomen. Langzamerhand kregen we een beetje een vakantiegevoel.

Uitzicht vanonder de luifel van onze caravan. Bij het sanitair gebouw wordt op ludieke wijze duidelijk gemaakt wat de dames kant en wat de heren kant is.

Bohinska Bistrica ligt aan de rivier de Savic en 5 km van het meer van Bohinj, groter, iets minder bekend, maar minstens zo mooi als het meer van Bled.

Het dal van de Savic is heuvelachtig. Dorpjes en weiden liggen verspreid tegen de heuvels aan. Achter de eerste heuvels strekken zich de bergen uit. Deze hebben een hoogte tot zo'n 1700 meter. In het Nationaal Park Triglav, ten noorden van het meer van Bohinj zijn de toppen hoger: de hoogste is ruim 2800 meter hoog.
Slovenië kent een heel eigen manier van hooi laten drogen: op zng. harpen die met een dakje van pannen beschermd worden tegen de regen. Vaak is zo'n droogrek gecombineerd met een schuur, waarin landbouwgereedschap en machines opgeborgen worden.

Abraham!!!

2007-08-25T19:15:00.000+02:00

Eindelijk was het dan zover. Allemaal hadden we er naar toe geleefd (Harrie waarschijnlijk het minst), snode plannen gesmeed, kadootjes bedacht en voorpret gehad.
We schrijven zaterdag 25 augustus: we vieren Harrie's 50ste verjaardag alvast met kinderen en kleinkinderen, ouders en broers en zussen. Alvast, want de eigenlijke ontmoeting met de oude man is 's maandags.
Traditiegetrouw wordt de voortuin 's nachts opgesierd met een replica van Harrie in zijn werk tenue.

Er was een echte Abraham taart besteld, die onder het toeziend oog van beide kleindochters aangesneden wordt.

Natuurlijk zijn alle kinderen en kleinkinderen present.

En ook de verdere familie komt de feestvreugde verhogen. Men laat zich de barbecue goed smaken.

Natuurlijk wordt Harrie flink in het zonnetje gezet: een lied, in gezongen op zijn nieuwe mp3-speler, een speciaal voor de gelegenheid ontworpen hardloop t-shirt, een boekje met anekdotes en met zorg en liefde uitgezochte kadoo's.

Opa's, oma's en kleinkinderenvan verschillende generaties hebben veel plezier met elkaar. Ze zeggen wel eens "hoe ouder hoe gekker.." Nou ik weet het zo net nog niet.

Maar het klapstuk van de middag is toch wel het "grote vaat doekjes gevecht" ( tenminste voor de kinderen; de reden moet je hun bij gelegenheid maar eens vragen)

Vakantie-impressies[3]

2007-08-20T19:18:00.000+02:00

Vanaf onze camping een paar kilometer buiten Salzburg hadden we een mooi uitzicht op de stad. De camping draagt niet voor niets de naam Panoramacamping Stadtblick. Ook de eigenaar was fantastisch: hij heeft voor ons een garage geregeld die de auto na kon kijken.

Salzburg is een majestueuze stad, met veel grote gebouwen, vaak in barokstijl. Alles op een relatief klein oppervlak, zodat te voet en/of met de bus alles goed te bereiken is.

Op de pleinen vind je straatmuzikanten, schaakspelers en kraampjes met typisch Salzburger specialiteiten. Deze vrouw verkoopt "Bretsels" een soort grote krakelingen van bladerdeeg met verschillen hartige of zoete vulling.

Hoog boven de stad torent de hoge burcht. Tegenwoordig makkelijk te bereiken door de "funiculair" te nemen. Vanaf de muren heb je een fantastisch uitzicht over de oude binnenstad en de rivier de Salzach die er door stroomt.

Vakantie-impressies[2]

2007-08-19T14:27:00.001+02:00

De eerste bestemming was Salzburg. Deze Mozartstad is o.a. bekend om zijn winkels met kerstversiering (!)
Je weet niet wat je ziet als je daar binnenstapt: verdiepingen vol ballen, kersteieren, kerstmannen, engeltjes en noem maar op. Sommigen hebben ook afdelingen voor andere feestdagen zoals Pasen. Je zou vergeten waar het bij deze feesten om gaat. Maar daarin voorziet Salzburg ook: een eindje verderop was een winkel vol religeuze kunst. Hier heb ik geen foto's gemaakt.

Vakantie-impressies[1]

2007-08-19T13:59:00.001+02:00

Onze eerste camping onderweg in Duitsland lag bij het plaatsje Frickenhausen, in de buurt van Würzburg. Het bleek een ommuurd stadje te zijn met een middeleeuwse kern.

De bewoners hebben veel aandacht besteed aan de aankleding van hun huizen.

De muur is bijna helemaal in tact; via poorten en trapjes kun je door of langs de muur lopen.

Dit is de dag die de Here gemaakt heeft, laten wij juichen en ons hierover verheugen

2007-08-12T19:14:00.000+02:00

En nog weer één geslaagd!

2007-07-26T22:11:00.000+02:00

Tijdens onze rit naar ons eerste vakantieadres belde Daniel dat hij geslaagd was voor zijn rijbewijs. Helaas voor hem hadden wij de auto mee voor de eerstkomende 3 weken.
Eenmaal terug moest er natuurlijk direct een ritje gemaakt worden.
Ondertussen had hij ook zijn laatste tentamens met goede cijfers afgerond. Het eerste deel van zijn studie bedrijfskunde zit er nu op. Hij mag zich nu Bachelor noemen.

Al weer 10 dagen

2007-07-26T21:53:00.000+02:00

Na de valse start van onze vakantie hebben we eerst 3 dagen in Ede op de camping gestaan. Elke dag hebben we een poos kunnen genieten van Nathan. Wat veranderd zo'n kindje snel die eerste tijd.
Het jasje dat Nathan hier draagt heb ik 26 jaar geleden gebreid toen ik in verwachting was van Jochebed, zijn moeder. Hij had het speciaal voor het bezoek van oma aangekregen.

Ik ga op reis en....

2007-07-26T21:41:00.000+02:00

Krijg autopech op de eerste dag. Na een kopje koffie met gebak om het begin van de vakantie te vieren was het gauw gedaan met de vreugde. De auto wilde niet meer starten.
De wegenwacht erbij gehaald: die constateerde een kapotte startmotor. We werden aangesleept en zetten koers terug naar Meppel. Ondertussen de garage gebeld dat we er aan kwamen.
Met draaiende motor thuis de caravan afgekoppeld en doorgereden naar de Weerdstraat.
Alle hulde voor de mannen van garage Biemold: zij hebben het klaargespeeld om ons aan het eind van de volgende ochtend weer te laten rijden met een totaal vernieuwde startmotor. Het revisiebedrijf is voor ons eerder aan het werk gegaan. Het was vrijdagmiddag toen we kwamen, zaterdagochtend toen we opnieuw op weg konden. Super, wat een service!!!

Weer een geslaagd!

2007-06-23T12:21:00.000+02:00

Het kan niet op deze week. Mirjam is geslaagd voor het eerste deel van haar NIMA A diploma ( marketing)

Na een aantal moeilijke jaren een beloning voor haar inzet en doorzettingsvermogen.

We zijn apetrots op haar!

Op kamers

2007-06-22T20:26:00.000+02:00

Nu Benjamin geslaagd is voor zijn HAVO, gaat hij studeren in Utrecht. Dat betekent een kamer zoeken. We hadden hem al vroeg ingeschreven, en toe bekend was dat hij geslaagd was zijn we direct op het aanbod gaan reageren.
En het was gelijk raak de eerste keer! God voorziet!
Ben krijgt een kamer in een flat die over anderhalf jaar gesloopt zal worden. Om kraken en verpaupering tegen te gaan worden ze tijdelijk verhuurd. Vandaag zijn we gaan kijken.

De locatie is prima: de bushalte voor de deur, zodat hij in een kwartier op de campus is, een supermarkt aan de overkant van de straat en beneden allerlei winkels.

Zoals je ziet moet er nog wel wat gebeuren. Met zijn nu nog onbekende huisgenoten moet de hele flat ingericht worden. Dus wie nog van zijn bank, gasfornuis, koelkast etc. af wil, ( of iemand kent die zoiets kwijt moet) mag contact met ons opnemen; we zouden er erg blij mee zijn.

Een kleinzoon!!!!!

2007-06-21T20:46:00.000+02:00

Nathan is geboren op 20 juni 2007. Hij is de zoon van onze oudste dochter Jochebed en haar man Hizkia. Zijn naam betekent: "Geschenk van God"
En dat is hij: een heerlijk wondertje, een echt geschenk, waarvoor we onze hemelse Vader danken vanuit het diepst van ons hart.
Natuurlijk zijn we als trotse opa en oma direct gaan kijken. Op de onderstaande foto's is Nathan 16 uur oud.

De trotse ouders en grootouders

Oma is het verschonen nog niet verleerd

Geslaagd!!!

2007-06-14T18:39:00.000+02:00

Het was bloedstollend spannend., maar om half 5 stond het dan toch op de site van Dingstede: Benjamin is geslaagd voor zijn HAVO.

De vlag met schooltas moest dus in top. Een gigantische hoosbui met windstoten maakte daar weer snel een eind aan; daarom hebben we hem maar even tegen het huis gezet.

Kinderplezier = omaplezier

2007-05-19T20:04:00.000+02:00

Een dagje de kleindochters Didi en Kim over de vloer: wandelen bij de Hunebedden, boompje klimmen, in de speeltuin spelen en een ijsje eten.

Onder aanvoering van "ome Ben" werd na het eten eerste traditioneel de "paardenrace" verreden.

Struinen,...

klimmen (geen boom is veilig),

en natuurlijk een ijsje eten.

"En we wippen en we draaien

en we schommelen zo fijn,

tot we miss'lijk van het draaien

en de limonade zijn.

Heel de dag is het dan feest,

tot we er uitzien als een beest,

en we heerlijk naar de speeltuin zijn geweest."

Moederdag-dagje-uit-2007

2007-05-18T18:02:00.000+02:00

De moeders vanmiddag meegenomen op een toertochtje door Zuid-West Drenthe, met als bestemming het Vlechtmuseum in Noordwolde. Voordat we dit bezochten eerst even aangelegd bij theetuin de Buitenplaats.

De tuinkamers op de Buitenplaats werden omzoomd door bloeiende Clematissen.

Het voormalige leslokaal en een voorbeeld van een interieur uit de jaren 50, waarin rotan een belangrijke rol speelt. Heel herkenbaar voor de moeders, die in die periode getrouwd zijn en hun eerste inrichting kochten.

De moeders in "de"stoel van Rik Velderhof. Dit is de originele stoel die op het dak van de auto het hele land doorreisde op zoek naar excentrieke Medelanders.

Hemelvaartsdag

2007-05-17T20:57:00.000+02:00

Voor veel mensen niet meer dan een vrije dag. Voor ons behalve dat in de allereerste plaats de dag dat de Here Jezus zijn Koningschap opneemt en triomferend zijn plaats aan de rechterhand van God inneemt.

Toch ook invulling gegeven aan deze dag als vrije dag door, toen het weer in de middag opklaarde, een eind te gaan fietsen. We zijn via Baarlo naar Zwartsluis gefietst, onderlangs de dijk richting Hasselt, maar bij Zwartewaterklooster afgeslagen en binnendoor terug naar Meppel. Een afwisselende tocht van 28 km door vooral cultuurlandschap, dat toch ook weer voor een deel aan de natuur wordt overgelaten. Optimaal met fluitekruid, boterbloemen, zuring en bloeiende grassen in de weilanden en bermen.

De bermen langs de Staphorster Buitenstouwe staan vol bloemen.

Uitzicht vanuit de observatiehut in de buurt van Zwartewaterklooster

Gras is niet altijd groen....

In stijl....

2007-05-16T22:55:00.000+02:00

27 jaar geleden begonnen we ons huwelijkse leven met een huwelijksreis op de fiets. Sindsdien hebben we vele kilometers fietsend en lopend samen afgelegd.
Vandaag dus ook in stijl doorgebracht met een bezoek aan de Slotpleats, een landgoed, beheerd door Natuurmonumenten, op de grens tussen Drenthe en Friesland. In de voormalige boerderij, die op de plaats staat van het oorspronkelijke landhuis, is een theehuis gevestigd. Aan een gezellige leestafel kun je thee (of koffie) met "genieterij" nuttigen. Het huis is ook af te huren voor recepties etc.

Op het landgoed wordt momenteel veel aandacht besteed aan landschapsbeheer en herinrichting. Het productiebos wordt langzamerhand vervangen door natuurlijker bos met inheemse boomsoorten. De waterstand wordt gereguleerd met sluisjes, zodat een grotere variatie in landschap mogelijk is en het oorspronkelijke karakter hersteld wordt.

Wat een kanjer...

2007-05-12T15:45:00.000+02:00

Voor het eerst heeft Harrie zich laten verleiden tot het meedoen aan een sportwedstrijd. Weken heeft hij getraind via een opbouwschema. En het had resultaat: hij is 3e geworden op de 4 km run van de Noorderboogloop. Deze was door Sticting de Noorderboog ( ziekenhuis, verpleeg- en verzorgingshuizen Meppel en Steenwijkerland) georganiseerd t.g.v. de dag van de zorg.

Het weer liet de deelnemers behoorlijk in de steek, maar dat weerhield hen niet om tot het uiterste te gaan.

Vermomd als heer

2007-04-28T16:56:00.000+02:00

Dit jaar doet Benjamin eindexamen. Op Dingstede is het gebruikelijk dat er dan een galafeest gehouden wordt voor de eindexamenkandidaten en hun introducees.
Gala betekent strak in het pak. Dat moest dus worden aangerschaft. Ben kan zich dus vanaf nu vermommen als heer.

Oostvaardersplassen

2007-04-21T20:15:00.000+02:00

Vandaag zijn we voor het eerst bij de Oostvaardersplassen geweest. Een indrukwekkend gebied.
We hebben de fietstocht rondom de plassen gemaakt; een absolute aanrader ( als je tenminste niet bang bent voor een trap tegen de wind in; op de dijk was dat nogal pittig)

Vanaf de route zijn er verschillende uitzichtspunten en schuilhutten bereikbaar: de plassen staan bekend als een eldorado voor vogelaars.

Wat op ons veel indruk maakte was dat je over een droog gedeelte kon kijken waar hele kuddes Konickspaarden, Hekrunderen en hele troepen(!) edelherten bij elkaar liepen.

Met de telelens pogingen gedaan er iets van weer te geven, maar dat bleek nogal lastig.

Toch een aantal foto's om een indruk van het gebied te krijgen. Veel mooie, professionele, foto's zijn te zien op de site van Biofaan

De Konickspaarden; op de achtergrond zie je het windmolenpark van Lelystad

Langs de Oostvaardersdijk

In het gebied staan verschillende observatiehutten; dit is het uitzicht vanuit één van hen.

Mens en dier zijn zich niet altijd van elkaar bewust ( gelukkig maar). De vogel is een Lepelaar.

De perebloesems bloeien

2007-04-12T17:05:00.000+02:00

Altijd weer en mooi gezicht Op de Larijweg in Ruinerwold.

vakantie, computer kapot en wat er nog meer gebeurde.

2007-04-08T19:45:00.000+02:00

Heb je net gemeld op je blog dat je er weer bent na een hele tijd, laat je computer het afweten.Vandaar dat er nu bijna weer een maand vorbij is voordat ik me weer meld.

Wat er zoal in die maand gebeurd is?

We hebben vakantie gehad; uiteindelijk in week 12, toen het nog zo koud was weet je wel? Met natte sneeuw vertrokken we, hoofdschuddend nagekeken door de buurvrouw, met caravan richting Veluwe. Nou heb ik altijd al eens willen winterkamperen, dus misschien was dit mijn kans: een besneeuwde Veluwe, daar zeg ik geen nee tegen ( en mijn camera al helemaal niet). Maar het mocht niet zo zijn. Niet dat het de vakantiepret bedierf, absoluut niet. Het bleef redelijk droog en de zon liet zich ook niet onbetuigd; wat wil je nog meer. Een aantal dagen lekker gewandeld en gefietst door en langs de mooie Veluwe zoom; terecht een Nationaal Park. op een van die dagen met een geschatte windkracht 6 tot aan de IJssel gefietst die zich al weer aardig in haar bedding had teruggetrokken. Prachtige wolkenluchten hingen boven de rivier; Holland op z'n best.

Met een dagje Deventer ( naturlijk boeken gekocht) en eenbezoek aan de enige nog in oorspronkelijke staat verkerende papiermolen van Nederland, de Middelste Molen bij Loenen was de vakantie al weer bijna om. In de Middelste Molen wordt nog met machines uit de 19e eeuw papier gemaakt van katoenpulp. Ook handgeschept papier wordt hier nog gemaakt. Een waterrad en een stoommachine maken het plaatje nog authentieker.

Onze vakantie sloten we af met een dagje klussen, bij Jochebed, onze oudste dochter. Zij verwacht in Juni haar eerste kindje en de babykamer moest worden geschilderd. Ook de wieg moest worden bekleed. Daar helpen opa en oma maar al te graag aan mee natuurlijk.

Thuis en weer aan het werk was de vakantie al weer gauw verleden tijd. Gelukkig dat het mooie lenteweer ons nog wel weer naar buiten lokte: naar het Kierse wiede waar de wilgen volop bloeien, naar het Reestdal, waar op Dickninghe de Holwortel weer volop in bloei staat.

Uit of thuis, er is altijd genoeg te beleven.

Hieronder een kleine fotografische impressie ( N.B. de foto's komen zo uit de camera en zijn nog niet geoptimaliseerd; Photoshop is nl. nog niet geinstaleerd).

Verlegen...

2007-03-13T21:48:00.000+01:00

"Denkend aan Holland ....

2007-03-13T21:37:00.000+01:00

..... zie ik brede rivieren......"

Door het hoge water zijn ze nu wel heel breed. Het toekomstbeeld voor ons land misschien?

De IJssel tussen Wapenveld en Veessen

Daar ben ik weer...

2007-03-13T21:05:00.000+01:00

Het heeft even een poosje geduurd voordat jullie weer wat van mij te zien krijgen. Daar zijn redenen voor die ik verder niet zal noemen. Ik zal jullie even bijpraten.

We hebben 2 weken geleden de laatste hand gelegd aan de verbouwing: het bouwafval is afgevoerd. De gemeente Meppel is in meer dan één opzicht rijker van ons geworden en wij een stuk lichter. Het was ruim 600 kg wat Harrie en de jongens hebben weggebracht naar de ROVA. Ik sta 100% achter het principe dat de vervuiler betaalt, maar het is wel even slikken als je moet afrekenen.

Langzamerhand herstel ik goed van mijn rugklachten, alhoewel ik moet leren mezelf wat minder te belasten en beter mijn grenzen moet bewaken. Ik merk dan niet alleen mijn fysiotherapeut en mijn leidinggevende dit tegen mij zeggen, maar ook de belangrijkste Raadgever die ik ken: de Here God zelf.

Om mijn gedachten hierover op de juiste manier te vormen ben ik nu in mijn stille tijd een boek aan het lezen over wie je bent in Jezus Christus. Dit weten met je verstand is één ding, het door laten dringen in alle facetten van je leven is twee. Het boek heet:"verslaafd aan goedkeuring" en is geschreven door Joyce Meyer. Verslaafd klinkt zwaar, maar geeft wel weer hoe we onbewust veel van wat we doen laten afhangen van hoe anderen ons zien (tenminste hoe wij denken dat ze ons zien). Echt een aanrader om je te helpen op een goede bijbelse manier te (her)ontdekken wie je bent.

Het fotograferen heeft ook op een wat lager pitje gestaan door mijn lage energieniveau, maar gelukkig doet zich nog wel eens een gelegenheid voor op weg naar mijn werk. Ook het wandelen en fietsen lukt steeds beter, ook doordat ik nu wekelijks train op de sportschool. En bij minder moeten hoort ook meer mogen en dus tijd nemen voor je zelf. Dat was er nog al eens bij ingeschoten.

Hieronder een kleine selectie van de laatste tijd.

"Wachters op de morgen"

"Zondagnamiddagzon"

Cats

2007-02-04T19:45:00.000+01:00

Met de POV van het ziekenhuis in Meppel hebben we een voorstelling van de musical Cats bijgewoond. Geweldig, wat mooi.
De musical is gebaseerd op gedichten van de engelse dichter T. S. Eliot. Als musical is hij voor het eerst opgevoerd in 1981. De muziek is van de bekende componist Andrew Lloyd Webber.

Het verhaal gaat over een groep katten die huist op een vuinisbelt. Een maal per jaar wordt door de oude wijze kater oom Deuronium een kat aangewezen die opnieuw geboren mag worden en een nieuw leven mag beginnen. Alle katten spannen zich in om zich van hun beste kant te laten zien op het Jellicle ball; er wordt flink opgeschept en elkaar naar de kroon gestoken.
Een kat valt buiten de groep en wordt door de anderen genegeerd of zels afgeweerd: Grisella. Ooi was zij een glamour kat; nu is zij oud, versleten en aan lager wal geraaakt. zij heeft niets meer om zich te onderscheiden van de anderen. En juist deze kat wordt uitverkoren.
Of het de bedoeling van de makers was weet ik niet, maar ik werd weer even bepaald bij de "voorwaarden" om wedergeboren te worden. Die zijn er niet! Het is genade! In het evangelie van Johannes staat het zo: "wie hem wel ontvingen en in Zijn ( Jezus')naam geloven, heeft hij het voorrecht gegeven om kinderen van God te worden". Niet onze inspanningen dus, ons uitblinken, maar een eenvoudig overgeven en erkennen van ons tekortschieten.

Wandeling

2007-02-03T18:36:00.000+01:00

Een weekend waarin niks moet. Heerlijk.
Zaterdagmiddag lekker gewandeld in het Dwingelderveld. De lucht tintelt en om ons heen laten verschillende vogels zich horen. Het bos blijft facineren, zeker als het zonlicht tussen de stammen doorspeelt.
Op veel stronken ontdekken we bekerkorstmos. Als je dat van heel dichtbij bekijkt lijkt het net een vreemd sprookjesbos. Wat is de schepping toch bijzonder; uiting van een bijzonder Schepper!

Oeverloos

2007-01-25T18:30:00.000+01:00

Het mooie weer lokte. Een eindje fietsen lukt weer. De Reest blijkt nog steeds overstroomd en levert mooie plaatjes op.

Geveld

2007-01-25T14:22:00.000+01:00

Op de route naar mijn werk stond altijd een heel markante boom. Stond: want hij heeft uiteindelijk het stormgeweld niet overleefd. Jammergenoeg zag ik hem geknakt en afgebroken liggen. Dit is een laatste blik op deze markante verschijning:

Morning has broken

2007-01-24T19:50:00.000+01:00

Teambuilding

2007-01-23T21:23:00.000+01:00

Voor het eerst heb ik samen met mijn collega Jeanette een teambuildingsdag georganiseerd en begeleid; heel leuk en leerzaam om te doen.
Altijd weer boeiend om te zien hoe mensen op elkaar reageren, hoe groepsprocessen verlopen.
De praktijkoefening 's middags was een schilderopdracht. Aspecten als: zelf invuling geven aan een opdracht, overleg en samenwerking, overnemen, en omgaan met veranderingen kwamen hierin allemaal aan de orde. En met resultaat: niet alleen veel om over te praten met elkaar maar ook een kleurig slotdocument dat hen aan de besproken zaken zal herinneren.

oma-moeder-dochter-dagje

2007-01-19T21:34:00.000+01:00

Dochterlief Jochebed is intussen ruim 19 weken zwanger. De hoogste tijd om eens heerlijk te gaan winkelen en alles wat je maar kunt kopen als er een baby op komst is te bekijken.
Beregezellig.
Met een mooie ( en voordelige) kinderwagencombinatie, de nodige speeltjes, moeie voeten en ruggen van het sjouwen en nog steeds niet uitgekletst kwamen we thuis. Heerlijk!

Eindelijk er weer eens op uit !!!

2007-01-14T19:14:00.000+01:00

De laatste weken heb ik behoorlijk gesukkeld met mijn rug; er op uit gaan was er dus nog niet weer van gekomen.
Vandaag was het mooi weer; buiten lokte, maar ik aarzelde nog. Zou het wel lukken een eind te fietsen of te wandelen?
Een telefoontje van mijn vader trok me over de streep: "Ineke ik kom net van Reggers en het staat helemaal onder water daar. Met die zon en de blauwe lucht is het prachtig".
Na de finish van de kampioensrit van Sven Kramer te hebben afgewacht heb ik fotospullen en fiets gepakt en ben naar Reggers getogen. En het was prachtig!
Enige jaren geleden toen ik net serieus fotografeerde heb ik daar een superfoto gemaakt van een bomengroep, tegen een blauwe, met witte "veren" doortrokken lucht, spiegelend in het water. Dit ook digitaal te kunnen vastleggen stond hoog op mijn verlanglijstje.
De omstandigheden waren niet helemaal hetzelfde: de witte veren ontbraken en de stevige wind zorgde voor rimpeling en dus maar voor gedeeltelijke weerspiegeling. Maar toch: het was genieten.

Oud & Nieuw

2007-01-01T11:11:00.000+01:00

Oudejaarsdag: een dag waarop mijn schoonzoon jarig is, dit jaar een zondag, zodat we 's morgens een dankdienst hielden in de gemeente. Een dag waarop ik toch nog maar wat oliebollen heb gebakken; ik ben erg gesteld op bepaalde tradities.
Een dag ook waarop je stilstaat bij wat het jaar dat achter je ligt je gebracht heeft. Dankbaarheid overheerst. Ondanks dat er veel gebeurd is, ook minder fijne en soms moeilijke, pijnlijke dingen, is het een jaar geweest waarin God ons gezegend heeft. Die dankbaarheid is dus aan Hem gericht!
"Tel je zegeningen" zegt een oud lied. Dat is goed! Het zijn gedenkstenen die je opricht om naar terug te keren als het moeilijk is. En dan weet je weer: nu , in deze omstandigheid is God erbij en is Hij dezelfde als toen, toen ik die zegen met zoveel vreugde ervaarde!
Ik noem wat zegeningen van 2006: mijn lieve, trouwe, geduldige en zorgzame man Harrie, met onze kinderen en kleinkinderen gaat het goed, we verwachten ons 3e kleinkind dit jaar! Mirjam heeft een fijne baan gevonden en dat geldt ook voor mijzelf. In onze kerk, Rafael gemeente Sion, is God aan het werk: herstellend, schuddend, afbrekend en weer opbouwend. Ik mag daar deel aan hebben en getuige van zijn.
Maar de grootste zegen is dat ik mij geborgen mag weten in God, dat ik Zijn kind mag zijn door het offer van de Here Jezus. Zijn komst naar deze wereld hebben we met kerst gevierd, over de geboorte heenkijkend naar zijn verlossingswerk; voor ieder die dit wil aanvaarden! En naar zijn Wederkomst, wanneer Hij zijn vrederijk zal stichten en uiteindelijk een nieuwe hemel en een nieuwe aarde zal maken!
Als dan rond middernacht voor zo'n 70 miljoen euro(!) aan vuurwerk de lucht in wordt geschoten dan moet ik hieraan denken! De gedachte is om met het knallen de boze geesten weg te jagen zodat het nieuwe jaar goed zal verlopen, vrij zal zijn van hun kwade invloed. Die zegen koop je niet met geld en bereik je niet met knallen. Er is maar één manier: Jezus Christus heeft met zijn leven betaald om ons vrij te maken van de macht van de Zonde en van Satan de heerser van deze wereld. Hij heeft zonde en dood overwonnen door op te staan uit de dood! En dat offer bracht Hij in stilte: "Hij deed zijn mond niet open" staat er in Jesaja. Dat offer, dat cadeau, mogen wij aanvaarden: gratis! Dan is je jaar gezegend, dan hebben de geesten geen macht meer over je. Dan ga je vol vertrouwen het nieuwe jaar in!
Ik wens iedereen zo'n gezegend 2007!

Livingroom Total Make-over, part seven: het bankstel is er!!!

2006-12-30T10:59:00.000+01:00

We kunnen dus weer normaal zitten en de kamer ziet er uit alsof hij klaar is.
Moet je niet te nauwkeurig kijken: er moeten nog diverse lijsten geplaatst worden, schilderwerk gebeuren en nog wat voor het oog verborgen zaken afgemaakt worden. Nog niet echt klaar dus, maar al wel zoals we het willen hebben. En we zijn tevreden!

Beste wensen

2006-12-24T21:55:00.000+01:00

Gods zegen op het kerstfeest en in het nieuwe jaar!

Livingroom Total Make-over, part six

2006-12-24T21:49:00.000+01:00

Al een beetje ingericht. Nog niet alles is klaar, en wat erg vervelend is: ons bankstel hebben we nog steeds niet terug. Dat wordt dus improviseren als 2e kerstdag de kinderen en kleinkinderen komen.

Tegenslag 2, maar toch hoop!

2006-12-23T21:37:00.000+01:00

De dag begin ik vol goede moed: eerst wat plinten alvast afgeplakt en dan me een uurtje laten verwennen bij de schoonheidsspecialiste; een cadeuatje van Mitjam voor mijn verjaardag.
Dan de boodschappen maar halen, kan ik me 's middags op het muren sauzen storten.
Dat had ik gedacht: mijn rug laat het totaal afweten tijdens het boodschappen doen.
Zoon Benjamin stuurt me met een pijnstiller naar bed en zorgt dat verder alles op zijn plek komt.
's Middags blijf ik zo veel mogelijk in beweging en doe kleine lichte dingetjes in huis.
Te vergeefs: zaterdags kan ik geen vin meer verroeren. Dit blijft zo tot dinsdag: dan kan ik voorzichtig en met hulp weer uit bed. Wiebelig, slap en duf van alle medicijnen die ik moet slikken.

De wetenschap dat God er bij is, dat er mensen voor me bidden heeft me er door gesleept. Maar er waren momenten dat ik ook dat bijna niet meer kon vasthouden door de pijn.

Gelukkig ben ik er weer en heb ik de laatste dagen toch wat voorbereidingen voor de kerst kunnen treffen. Het feest van de geboorte van onze Heer Jezus.
De laatste dagen heb ik alle profetien uit Jesaja die daarop betrekking hebben gelezen. Geweldig! God is getrouw, Hij doet Zijn geloften gestand!

Tegenslag

2006-12-15T21:29:00.000+01:00

Eindelijk is de dag daar dat Harrie de muren de gewenste kleur kan geven. 's Maandags heb ik de verf al laten mengen en nadat ik naar mijn werk vertrokken ben begint hij met alles af te plakken ( nieuwe vloer en plinten) en neemt de roller ter hand.
Als ik half in de middag terugkom ben ik vol verwachting: maar het valt tegen! Keurig geverfd, maar de kleur lijkt zo anders dan die op het kaartje, dan het beeld dat we/ ik in ons hoofd hadden. En het kleurt gewoon niet bij het houtwerk. Wat nu? Codes vergeleken: hetzelfde, kaartje bij de muur gehouden: echt een andere kleur. De die middag gemengde extra bus ( achteraf niet nodig gehad) blijkt de goede kleur te bevatten! Dus terug naar de Gamma. Wat blijkt: een fout in de software van de mengmachine. De verf krijgen we natuurlijk in de juiste kleur vergoed. Maar al dat werk! Zo sneu voor Harrie! Ik zal morgen kijken wat ik kan doen.

Livingroom Total Make-over, part five

2006-12-13T21:20:00.000+01:00

De tijd tikt door. De nieuw gespleisterde wanden moeten eerst drogen voor we ze van een kleurtje kunnen voorzien. De schouw wordt dus eerst van steenstrips voorzien en het plafond wordt dicht gemaakt ( nadat er de nodige elektriciteitsdraden zijn verlecht, c.q. bijgemaakt)
En dan komt de vloer er in: een plaatje! Vinden wij, maar oordeel zelf:

Wilde Esdoorn, Amber, noemen ze dit. Een prachtige structuur en een warme kleur.

Livingroom, Total Make-over part four

2006-12-06T21:05:00.000+01:00

Gelukkig dat er na afbraak weer opbouw volgt. Het spreekwoord zegt immers: "het moet eerst slechter worden voor het beter wordt". Stukje bij beetje gaan we dat nu zien.

Na dit gezwoeg is het de beurt aan de stucadoor; hij laat de kamers opeens weer eruit zien als kamers. De lappendeken van oud stucwerk, gipsplaten etc. verdwijnt eerst achter een gladde witte laag. Later voorziet hij die van een mooie sierpleister laag. Vakwerk, absoluut. Hulde aan John van Stucadoorsbedrijf Mulder uit Slagharen!

Jaarboek

2006-12-03T17:55:00.000+01:00

Vanmiddag ben ik begonnen om mijn Grasduinen Natuuragenda van 2006 te voorzien van foto's die ik het afgelopen jaar gemaakt heb.
Al een paar jaar gebruik ik de Grasduinen-agenda als een dagboek/ logboek waarin ik fiets- en wandeltochten , natuurwaarnemingen en andere zaken die ik wil onthouden noteer. Bij elke week plak ik nu een soort "foto-van-de-week". Een paar van voor het weblog tijdperk wil ik jullie niet onthouden.

Zwemdiploma!!!

2006-11-25T19:39:00.000+01:00

Vanddag was de grote spannende dag: Didi mocht afzwemmen voor diploma A. En natuurlijk zat oma gewapend met haar fototoestel op de tribune. Spannend hoor! Maar ze heeft het gehaald. Didi is nu een echte zwem-ster.

Livingroom Total Make-over, part three

2006-11-25T19:21:00.000+01:00

Deze week is er flink gewerkt. Maandag begon de aannemer. Met 2 man sterk hebben ze de schoorsteen gesloopt en een nieuwe aansluiting gemaakt in de voorkamer.
Daarna hebben ze op de zolderverdieping een nieuwe dakkapel geplaatst, zodat Harrie voortaan ruimer en rianter gehuisvest is.
De sloopfase is dus voorbij en de opbouwfase is in volle gang.

's Morgens vroeg wordt er begonnen.

De binnenkant van de schoorsteen; het resultaat van 70 jaar stoken.

De contouren van de nieuwe schouw tekenen zich af.

En ja, troep geeft het wel. Gelukkig dat er nog een nieuwe vloer in komt.

Eindelijk..

2006-11-16T19:28:00.000+01:00

Vanavond dan eindelijk het lang verwachte telefoontje: de aannemer gaat beginnen! Maandag om 8 uur staan de mannen op de stoep. Het zal wel een lekkere puinzooi worden vermoed ik. Ze gaan eerst de schoorsteen er uit breken. Ik zoek mijn heil maar even ergens anders denk ik.

Typetjes

2006-11-10T19:32:00.000+01:00

De laatste 2 dagen ben ik voor mijn werk op cursus geweest; een certificeringscursus voor het afnemen van gedrag- en drijfverenanalyses.
De eerste dag hebben we ons bezig gehouden met de kenmerken van de verschillende gedragstypes die volgens het DISC-model worden onderscheiden( Dominantie( rood), Invloed( geel), Stabiliteit( groen) en Confomiteit( blauw)), dus hoe doen mensen de dingen die ze doen?
De tweede cursusdag ging over drijfveren: waarom doen mensen de dingen die ze doen, of met andere woorden: wat beweegtze, waar komen ze hun bed voor uit?
Heel leuk, heel boeiend. Ook met een gevaar: dat je gaat proberen iedereen in hokjes te stoppen.
Gelukkig weet ik één ding zeker: wij zijn allemaal geschapen naar Gods beeld. De schepping is misvormd door de zonde, maar als je verlost bent door het offer van de Here Jezus mag je groeien naar dat volmaakte beeld. Want in Hem en door Hem kunnen we veranderen! Door de Heilige Geest dragen we vrucht en gaan we ons gedragen naar dat beeld. En weet je toen ik me tijdens de cursus zo stiekum afvroeg welke "kleur" de Here Jezus heeft kon ik maar tot 1 conclusie komen: allemaal! Hij is leider, motivator, inspirator, bemiddelaar, supporter, coördinator, obeservator en organisator. Geweldig toch! Hij is mens geworden zoals wij en hij kan meevoelen met onze zwakheden, Hij is de hogepriester die voor ons pleit bij de Vader! Wat heerlijk dat Hij ons in staat stelt op Hem te gaan lijken.

Herfstbos

2006-11-06T19:10:00.000+01:00

Veelkleurig getuigenis
van vergankelijkheid
en eeuwigheid.

Waar zachtruisende wind
woelige gedachten
laat neerdwarrelen
tot zij rust vinden.
Eén met de bladeren
de grond bedekken,
bevruchten.

Waar paddenstoelen
als vruchten
van verborgen leven
oplichten in de duisternis.

De mens trekt er zijn sporen.
In stille verwondering
drinkt hij haar schoonheid in.
In luide achteloosheid
gaat hij onverzadigd voorbij,
onbewust van zijn oorsprong,
zijn bestemming

Livingroom: total make-over part two

2006-11-05T20:21:00.000+01:00

Intussen zijn de beide plafonds eruit, is er geen schrootje meer te bekennen en is ook de voorkamerkant van de schuifdeurenwand gesloopt. Allemaal Harries werk.
Ik ben gisteravond begonnen met het verwijderen van het behang. Ons eerste behangetje ( hetzelfde hadden we op de flat in de Jan van Goyenstraat destijds) wil er nog wel redelijk af; het zit tenslotte pas 23 jaar en is over een ander heen geplakt. Dit andere behangetje, van de vorige bewoners, zit 8 jaar langer en direct op de muur. Op sommige plekken letterlijk muurvast. Wel grappig hoe de historie van een huis bloot komt te liggen als je gaat slopen.

Stem wijzer raadpleeg het Kieskompas

2006-10-29T20:24:00.000+01:00

zonet via de blog van Bart het Kieskompas gedaan: leuk als je keuze van de afgelopen jaren inderdaad bevestigd wordt. Ik blijk dus een wat rechtse, conservatieve Cu-er te zijn. Eigenlijk wist ik dat al.

Onder de indruk...

2006-10-29T19:28:00.000+01:00

Vanmorgen was ik ( en ik denk meerderen met mij) onder de indruk van het verhaal van een Iraanse broeder die bij ons in de gemeente sprak. Hij vertelde niet alleen hoe God een ommekeer gebracht had in het leven van hem en zijn familie, maar ook hoe veel Iraniërs bereikt worden met het evangelie van Jezus Christus. Soms laat God zelf hen zien in dromen en visioenen dat Jezus Christus de Zoon van God is en dat Hij ook voor hun zonden aan het kruis gegaan is. God heeft een hart vol liefde voor ieder mens en ook voor het Iraanse volk.
Onze broeder vertelde ook van het werk dat hij in opdracht van God mag doen: via satelietuitzendingen worden 100 miljoen (!!!) Farsi sprekende mensen in Iran en de buurlanden bereikt met het Woord van God. Programma's voor alle leeftijden worden gemaakt en uitgezonden; maandelijks komen hierdoor 1000( !) mensen tot het geloof in Jezus Christus.
Meer over dit werk kun je lezen op de website van de organisatie die dit werk opgezet heeft en uitvoert: www.222ministries.com
222 slaat op de tekst in 2 timotheus2:2 .. en wat gij van mij gehoord hebt onder vele getuigen, vertrouw dat toe aan vertrouwde mensen, die bekwaam zullen zijn om ook anderen te onderrichten.

Livingroom: total make-over part one

2006-10-28T18:59:00.000+02:00

Ken je dit? Je woont al jaren in hetzelfde huis. Je droomt wel eens van een leuk optrekje met ( grote) tuin ergens in de buurt, buiten, op het platteland. Wikken wegen, rekenen, rondkijken en uiteindelijk het besluit dat je al met al beter kunt blijven waar je zit.
En dan die gedachten: "het zou toch wel leuk zijn als......" In ons geval: "dat we in de voorkamer een gezellige haard of mooi brandende kachel zouden hebben". Maar ja, dan moet de schoorsteen worden verplaatst, want die zit in de achterkamer. Zou dat kunnen en wat willen we dan? Wat gaat dat kosten? Je bezoekt en showroom en opeens ben je een kachel rijker. Die kan voorlopig wel in de achterkamer, totdat de plannen uitgewerkt zijn. Aannemer in de arm genomen, de kosten berekend en eens met de bank gepraat.
Het bankstel is intussen al opgehaald om opnieuw bekleed te worden: tegen spijkerbroeken , hond en katten houdt de stof niet eeuwig stand. Dat hadden we een half jaar geleden al aanbesteed. De aankleding van de rest moet dus ook aangepast: gordijnen, schilderwerk etc.
De schoorsteen zal inderdaad verplaatst worden. Dat betekent: breken in het plafond, breken in de muur, een hoek eraf in de ene kamer, er weer bij in de andere. Ook een nieuwe vloer dus.
Zo wordt dat ene ideetje opeens een total make-over. We creëren ons eigen "Blok" dus. ( we winnen er alleen geen 50.000 euro mee).

En vandaag was het dan zover: als voorbereiding zijn we begonnen met het slopen van de schrootjeswand ( moest ik best even afscheid van nemen) en is het plafond in de voorkamer eruit gehaald. Allemaal het werk van Harrie. Mijn aandeel: kasten uitpakken, zorgen dat het huishouden doordraait en dat de catering in orde is. En o ja, ik heb ook nog gordijnen uitgezocht.

In beelden ziet het er zo uit:

De staat voor de verbouwing ( de erker is al geschilderd; daarom hangen onze (rode) gordijnen er niet meer)

Het eerste sloopwerk

Druk, druk ,druk, druk, druk.......

2006-10-27T23:10:00.000+02:00

Je hebt van die weken..... Verjaardag op dinsdag ( ik ben dus nu 47) en die dag vrijgenomen. Boodschappen, taartbakken feestvieren en het is woensdag voor je het weet. Aan het werk dus, 's avonds celgroep: het was ochtend geweest en het was avond geweest: de 3e dag.
Donderdag weer werken, 's avonds oefenen met het aanbiddingsteam, het was ochtend geweest en het was avond geweest.... enz.
Vandaag: ergotherapie ( tennisarm), boodschappen doen, met mijn dochter achter de champagne vanwege haar nieuwe baan (!!!!), naar de bouwmarkt vanwege de aanstaande verbouwing..... geen tijd voor weblog(s), foto's enz. Maar hou vol: de verbouwing ga ik vastleggen op de gevoelige chip; jullie mogen dus meegenieten/lijden/...... en morgen gaan we van start.

Verjaardagswens

2006-10-24T19:41:00.000+02:00

Voor mijn verjaardag ontving ik de volgende wens. Ook geschikt voor andere gelegenheden waarbij je iemand wilt zegenen of bemoedigen.
http://www.dayspring.com/movies/view.asp?moviename=psalm23web.swf

De morgenstond heeft ......

2006-10-18T19:47:00.000+02:00

Herfstbreak: het Sauerland

2006-10-15T20:24:00.000+02:00

Het was ons vergund nog een paar dagen er tussenuit te breken. We hebben gekozen voor het Sauerland: relatief dichtbij, behoorlijk heuvelachtig ( het is een middengebergte) en duitse pensions zijn redelijk betaalbaar ( dit keer geen caravan door een kapotte achterruit).
Via www.rothaarsteig.de vonden we ons onderkomen voor een paar dagen: Haus am rothen Berg, in Deifeld, een kilometer of 8 van Winterberg. Een prima plek! Onze gasvrouw Beate Welticke zette ons dagelijks een ontbijt voor waar je u tegen zegt, en de avondmaaltijd bestond uit de "gut bürgerliche Küche" of wel degelijke duitse pot.
De omgeving was ronduit geweldig: veel schitterende wegen, waarop je rustig kon wandelen of fietsen(!), mooie dorpjes met prima onderhouden vakwerkhuizen en last but not least had de herfst duidelijk zijn intrede gedaan. De kleuren waren geweldig: diepblauwe luchten met witte wolken, geel, groen en oranjerood gekleurde bladeren, donkere dennen en groene weiden.
We hebben genoten! Lopend hebben we al dit moois op ons in laten werken. We hebben ook een poging gedaan te fietsen, maar dat was voor mij niet te doen: te stijl en mijn conditie was door een verkoudheid nog slechter dan gewoonlijk. Ik kwam niet weer op adem.
Ik kan nog veel meer vertellen, maar beelden zeggen vaak meer dan duizend woorden. Kijk dus maar; hopelijk geniet je net zo als wij. En mocht je eens die kant op willen: het pension kunnen we je echt aanbevelen!
Deifeld en directe omgeving

Rustige land- en veldwegen leiden soms langs prachtige vergezichten.........

..........waar je in meer dan één opzicht je lunch geniet.

De vakwerkhuizen zijn vaak goed onderhouden en meestal voorzien van kleurrijke plantenbakken. Maar je hebt natuurlijk altijd "baas boven baas", zoals hier bij Timaringshausen.

De landschappen in dit deel van het Sauerland zijn gevarieerd. Naast door houtwallen omzoomde weiden en akkers vind je er hooggelegen heide, loof- en naaldbossen.

Soms loont het om ook in de vakantie eens vroeg op te staan:

Pompoensoep

2006-10-15T17:32:00.000+02:00

Overal zie je ze liggen de laatste tijd: pompoenen. Voor velen een decoratie die de laatste jaren bij de herfst hoort, voor anderen ( waaronder ikzelf) ook een vrucht waar wat lekkers van te brouwen valt.
Gisteren maar weer eens een pan pompoensoep gemaakt; heerlijk op een herfstige dag of na een lekkere wandeling.
Pompoen zelf is vrij neutraal van smaak en laat zich dus in allerlei stijlen verwerken.
Ik heb het gisteren als volgt gedaan:

1 pompoen in stukken, zonder pit en schil
een hand vol worteltjes, in stukken
1 ui, gesnipperd
ruim 1 liter water
3 groente bouillonblokjes
Dit samen aan de kook gebracht tot alles gaar was ( ± 20 minuten)
Het mengsel met de staafmixer gepureerd tot een gladde brij.
Ondertussen in een andere pan 50 gr. gerookte spekjes gebakken samen met 1 ui, een gesneden paprika, een stukje courgette en champions; dit gekruid met wat peper, zout en kerrie.

De pompoen puree opnieuw aande kook gerbracht en een paar worteltjes in stukjes, een prei in ringetjes, een rookworst en het gebakken groentemengsel toegevoegd. Samen zachtjes gekookt tot de wortel beetgaar is.
Op smaak afmaken met peper, zout, kerrie en een schepje suiker.
Heerlijk met een stokbroodje met kruidenboter.

Zoals ik al zei: dit is maar een van de vele manieren. Wie het eens wil proberen: bij ons kun je wel pompoen komen halen.
Komen eten mag ook: spreken we een keer met zijn allen af, gaan eerst wandelen en dan soep eten. Interesse?

Voices from Heaven: heavenly voices

2006-10-03T23:00:00.000+02:00

Stemmen uit de hemel: hemelse stemmen. Het was genieten bij het concert van het Soweto Gospel Choir.
Met zang, dans en muziek vieren zij hun liefde voor God, voor hun land en cultuur en voor het leven zelf. Wervelend, energiek, expressief, kleurrijk, een paar woorden om te proberen het karakter van hun optreden te beschrijven. Fantastische stemmen, muzikaal en ritmisch.
Als je de kans nog hebt ga ze zien in een van de theaters waar ze de komende tijd optreden; het is de moeite waard.
Heaven: een plaats die ik ooit zal zien en waar we als kinderen van God mogen genieten van alle expressiviteit die onze Schepper in ons heeft gelegd en waarmee we Hem zullen aanbidden. Wat een uitzicht. Heavenly!

Nagenieten[2] De huizen.

2006-09-29T18:47:00.000+02:00

Het standaard plaatje van de Alpenlanden is dat van een houten chalet, behangen met bloembakken vol bloemen. Het Engadin is heel anders van stijl: de huizen zijn van steen, de muren gepleisterd en voorzien van prachtige schilderingen, Sgraffiti genoemd. Het traditionele engadinse huis is een witte kubus onder een puntgeveldak; de ramen zijn laag geplaatst. De indeling van de ruimte is al zo'n 500 jaar hetzelfde: een lange gang ( sulèr) van voor naar achteren, waar de stal gelegen is, daarlangs naast elkaar de keuken( chadafö), de voorraadkamer (chamineda) en de kamer ( stüva). boven bevinden zich de slaapkamers. De beneden ruimten zijn soms voorzien van prachtige houten betimmering, voorzien van gesneden lijsten ( zie foto's)

Hof Zuort; een 500 jaar oude boerenhoeve, nu in gebruik als bergrestaurant. De betimmering, het houtsnijwerk en de beschilderingen zijn 100 jaar oud.

Huizen in Guarda, het Orvelte van het Engadin.

Onder de pleisterlaag het materiaal van de streek: stenen. De deuren zijn van het plaatselijke dennen of larikshout. Soms zijn ze stevig op slot.

Veel huizen hebben bankjes bij de voordeur.

Helaas,....

2006-09-23T14:51:00.000+02:00

Eindelijk: vanmorgen het langverwachte bericht van "Grasduinen" op de mat. Mijn dias en foto terug die ik ingestuurd had voor de Grasduinen-agenda-fotowedstrijd.
Helaas: alleen een aanmoedigende brief erbij om volgend jaar zeker weer mee te doen. Geen plaatsing in de agenda.
Het zou ook wel super zijn geweest natuurlijk om een van de gelukkigen te zijn geweest. Maar ja, ruim 2000 inzendingen!
Ik had er ook niet op gerekend, eerlijk gezegd. Als trouw gebruiker van de agenda ken ik de kwaliteit van de inzendingen van de laatste jaren. Professioneel!
Teleurgesteld ben ik niet echt, en nog steeds erg blij met mijn hobby. Het is elke keer weer genieten als ik met mijn toestel in de weer ben.
Mijn inzending voor de volgende keer heb ik al: de kikker waar ik pas over schreef. Die blijft voor jullie nog even verborgen. De inzendingen voor dit jaar niet; die mogen nu gepubliceerd worden.
NB: het zijn met een flatbedscanner ingescande dia's en foto uit het analoge tijdperk; de kwaliteit digitaal is dus minder.

Zomervreugde

Wilgenkatjes Najaar in mijn achtertuin

Nagenieten[1]Over de passen

2006-09-21T23:00:00.000+02:00

Om in het zuidelijke deel van het kanton Graubünden, het Engadin, te komen moesten vroeger passen overgestoken worden. Tegenwoordig is dit dal van de En ( in Oostenrijk heet hij Inn) onder alle omstandigheden toegankelijk via de Vereinatunnel. Hier reis je met auto en al met de trein. Je mist dan dit:

Albulapas
Fluelapas
De benedenloop van de En ( Inn) = Unterengadin, bij Scuol en Sur En ( houten brug)

Kuieren langs 's Heeren wegen

2006-09-16T22:14:00.000+02:00

Vandaag had ik redenen en de gelegeheid om alleen op stap te gaan. De gelegenheid doordat Harrie en Benjamin aan het werk waren en ik braaf mijn huishoudelijke taken al gedaan had.
De redenen niet alleen het mooie weer, maar ook de minder mooie berichten die ik afgelopen maandag bij de huisarts had gekregen. De voortdurende pijn en stijfheid in mijn linkerhand zijn te wijten aan artritis(reumatische gewrichtsontsteking). Eerlijk gezegd had ik daar al rekening mee gehouden; maar toch. Ik weet wat het kan betekenen: mijn moeder lijdt al 30 jaar aan artritis en als gevolg daarvan ook aan artrose(slijtage).
Dat waren dus ook de gevoelens die mij overspoelden: is dat mijn voorland? Zie ik als ik naar mijn moeder kijk mijzelf over 25 jaar? Vandaar dat ik de behoefte had om hier alleen over te denken en te bidden. Het werd letterlijk een wandeling langs 's Heren wegen.
Met mijn rugzak startte ik bij Café het Vosje aan de Heerenweg in IJhorst; ik heb daar 1 van de 4 kuierroutes gelopen. 10 km door bos en weiden, langs de Reest en langs kleine buurtschapjes. Langs opstandigheid, verdriet, hoop en uitzicht.
Het is stil om me heen en het wordt stil in mezelf. Dan kan ik luisteren; luisteren naar de geluiden van Gods schepping om mij heen. Luisteren naar Gods stem in mijn hart, in mijn gedachten. Een stem die vraagt om vertrouwen: vertrouwen dat Hij zich niet vergist. Dat Hij, mijn Vader, Heer is van het verleden, van het heden èn van de toekomst. Langzaam wordt de stilte vrede, rust en de wil om te vertrouwen. Ja, Hij is Heer van de toekomst en van het heden: "in Uw boek waren ze alle opgeschreven, de dagen die geformeerd zouden worden, toen nog geen daarvan bestond", maar ook: "Gij omgeeft mij van achteren en van voren en Gij legt uw hand op mij "( psalm 139). In dit vertrouwen wil ik wandelen; langs 's Heren wegen dus.
Morgen ga ik dit besluit bevestigen door mij door de oudsten van de gemeente te laten zalven met olie, zoals dat in de bijbel, in het boek Jacobus gevraagd wordt van hen die ziek zijn. En dan ga ik verder: soms achterom kijkend om mijn zegeningen te tellen, soms vooruit kijkend naar de bestemming( en) die God mijn Vader voor mij heeft, maar vooral het hier en nu levend en belevend. Genietend!